6ο Ανταλλακτικό Παζάρι: Αλληλεγγύη για όλους | Αλεξανδρούπολη

08122012675Ολοκληρώθηκε σήμερα 9/12 και η 2η μέρα του 6ου ανταλλακτικού Παζαριού της Ανοιχτής Συνέλευσης Αλεξανδρούπολης, που διοργανώθηκε στο Δημοτικό Θέατρο με κεντρικό σύνθημα «Η αλληλεγγύη δεν έχει Σύνορα και χρώμα». Και αυτή τη φορά πλήθος συμπολιτών μας ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα της Ανοιχτής Συνέλευσης και συμμετείχαν στη διαδικασία ανταλλαγής ρούχων, βιβλίων και αντικειμένων, δίνοντας την δική τους απάντηση στην αποξένωση και την εξαθλίωση στην οποία η πολιτική της λιτότητας και των μνημονίων επιχειρούν να επιβάλουν στην ελληνική κοινωνία. Η προσπάθεια της συνέλευσης για την ανάπτυξη πολύμορφων κινήσεων αλληλεγγύης στην πόλη θα συνεχιστεί και θα ενταθεί το επόμενο διάστημα.

Στην κρίση τους, όπλο μας η αλληλεγγύη!

09122012711 08122012662 08122012675 08122012678

Πηγή: Ανοιχτή Συνέλευση Αλεξανδρούπολης

Advertisements

Πρόσκληση για συνελεύσεις στο Φάρο | Αλεξανδρούπολη

Το καλοκαίρι είναι εδώ και η Ανοιχτή Συνέλευση Αλεξανδρούπολης δε ξεχνάει τις παλιές της συνήθειες… Σας καλούμε όλους και όλους στις συνελεύσεις που θα γίνονται όπως και πέρσι το καλοκαίρι στη πλατεία του Φάρου κάθε ΠΕΜΠΤΗ στις 21:30. Να  πιάσουμε ξανά μαζί το νήμα της Αντίστασης της Αξιοπρέπειας και της Αλληλεγγύης ενάντια στις πολιτικές που καταστρέφουν τις ζωές μας και ξεπουλάνε το Δημόσιο πλούτο.
Στον ίδιο χώρο θα διοργανώνονται προβολές, συζητήσεις, και άλλες δράσεις.
Πηγή: Ανοιχτή Συνέλευση Αλεξανδρούπολης

Για την επίθεση στην Κατάληψη Βύρωνος 3

Η Άμεση (Δημοκρατία) Παντού είναι μία συνέλευση πολιτών που ξεκίνησε από τον «Καπνεργάτη», στα πλαίσια του κινήματος των πλατειών και έγινε γνωστή με τις δράσεις- παρεμβάσεις της στη ΔΕΗ και στην Εφορία για τα χαράτσια, την απελευθέρωση του Εργατικού Κέντρου την παραμονή της 48ωρης απεργίας τον Οκτώβρη και δύο εκδηλώσεις, για την αυτό-μείωση και την αλληλέγγυα οικονομία. Αρχικά συνεδρίαζε στη Στέγη Φίλων Γραμμάτων και Τεχνών, μετά όμως από την απόφαση του Δ.Σ. της «Στέγης» να μην επιτρέπει την τέλεση πολιτικών εκδηλώσεων στο χώρο, αντιμετώπισε ζήτημα στέγασης. Αποφασίστηκε να φιλοξενηθεί προσωρινά στον πάνω όροφο της Κατάληψης Βύρωνος 3, η οποία ουσιαστικά τα τελευταία χρόνια λειτουργεί στεγαστικά, μέχρι να αποφασιστεί αν θα ξεκινήσει κάποιο νέο δικό της χώρο ή θα εγκατασταθεί μόνιμα στην υπάρχουσα κατάληψη. Στα πλαίσια αυτής της φιλοξενίας, ανακαινίστηκαν δωμάτια του πάνω ορόφου, οργανώθηκε κουζίνα οικονομικής ενίσχυσης για τους απεργούς της Χαλυβουργίας και ξεκίνησε συλλογική κουζίνα κάθε Σάββατο μεσημέρι μετά τις 13:00.

Τα ξημερώματα της Μ. Τετάρτης, ομάδα 8-10 ατόμων διετέλεσε πασχαλινή αγαθοεργία σπάζοντας την πόρτα του κάτω ορόφου, προκαλώντας ζημιές στην κουζίνα και πετώντας «αυτοσχέδιες χειροβομβίδες» (κροτίδες με μεταλλικές μπίλιες) από τύχη και μόνο δεν υπήρξαν σωματικές βλάβες καθώς το ισόγειο λειτουργεί στεγαστικά και μέσα βρίσκονταν ΑΝΘΡΩΠΟΙ. Σύμφωνα με πληροφορίες που είδαν το φως της δημοσιότητας αναγνωρίστηκε ανάμεσα στους δράστες «συμπολίτης» μας, ο οποίος είναι μέλος της «Πατριωτικής Κίνησης Πολιτών Καβάλας». Η πράξη αυτή δεν μπορεί να ερμηνευτεί ως κομμάτι μιας βεντέτας, αλλά ως μια θρασύδειλη και αντικοινωνική επίθεση στο κίνημα αμφισβήτησης. Τοποθετείται μέσα στο πλαίσιο αυταρχισμού και φασιστικοποίησης που επιβάλλει η Χούντα του Μνημονίου, η οποία τραυματίζει στο Σύνταγμα πολίτες, όπως το φωτορεπόρτερ Μάκης Λώλο, καταδικάζει την πλειοψηφία του πληθυσμού σε συνθήκες φτώχειας και κατασκευάζει ένα σύγχρονο παρακράτοςπατριωτική πολιτοφυλακή») ως μονάδα στήριξης. Τέτοιες ενέργειες όχι μόνο δεν μας φοβίζουν, αλλά το μόνο που καταφέρνουν είναι να θωρακίζουν το φρόνημά μας. Όσο η τοπική κοινωνία και οι πολίτες παρακολουθούμε αποστασιοποιημένοι (θεωρώντας ότι δεν μας αφορούν) τέτοιες πρακτικές μισαλλοδοξίας και ρατσισμού που βλέπουμε να διαδραματίζονται τον τελευταίο καιρό στη πόλη μας χωρίς να παίρνουμε σαφή θέση (χωρίς αντανακλαστικά και μνήμη) θα βρεθούμε σύντομα (μαθηματικά βέβαιο) μπροστά σε σκηνές φρίκης. (Τεμπονερας 1991) (κρίση του 1930-ναζιστικη Γερμανια-φασιστικη Ιταλια).

Καλούμε όλη την κοινωνία να πετάξει τον νέο-φασισμό και την Χούντα του Μνημονίου στον κάλαθο των αχρήστων της Ιστορίας, εκεί που τους αρμόζει, και να χτίσει συνεργατικές δομές αλληλεγγύης στις πλατείες, στις γειτονιές και στους χώρους εργασίας. Για μια αταξική κοινωνία Αμεσης Δημοκρατίας, Αυτονομίας, Αλληλεγγύης και Αξιοπρέπειας…

Συλλογικότητα Άμεση (Δημοκρατία) Παντού

Ενημέρωση για την επίθεση φασιστών στην Κατάληψη Βύρωνος 3 στην Καβάλα

Αυτοί μιλάνε για κέρδη & ζημιές, εμείς μιλάμε για ανθρώπινες ζωές! | Ανοιχτή Συνέλευση Αλεξανδρούπολης

Οργή  προκαλεί η αυτοκτονία ενός ηλικιωμένου συνανθρώπου μας στο κέντρο της Αθήνας αλλά και τα κροκοδείλια δάκρυα που χύνουν απο χθες πάνω απο το πτώμα του, οι πολιτικοί υπαλληλίσκοι της μνημονιακής πολιτικής και τα σε διατεταγμένη υπηρεσία ΜΜΕ τους, που είναι οι ηθικοί αυτουργοί της απελπιστικής κατάστασης στην οποία έχει περιέλεθει ο λαός μας. Ποια θλιβερότερη εικόνα θα μπορούσε να περιγράψει τη σύγχρονη Ελλάδα; Ποιος θα απονείμει τις ευθύνες για τα καθημερινά εγκλήματα στους δολοφόνους της κυβέρνησης, της Ε.Ε. και του ΔΝΤ; Στην Ελλάδα του μνημονίου σημασία έχουν οι αριθμοί και οι δείκτες και όχι οι ανθρώπινες ζωές. Σύμφωνα με πρόσφατη έκθεση της Unicef  η Ελλάδα περνά μια ανθρωπιστική κρίση, με πρωτοφανή επίπεδα εξαθλίωσης και ένα στα τέσσερα παιδιά είναι καταδικασμένα στη φτώχεια. Οι αυτοκτονίες σύμφωνα με όλα τα στοιχεία αυξάνονται καθημερινά. Πρέπει να δοθεί ένα τέλος στο δράμα που βιώνει ο ελληνικός λαός και μπορεί να δοθεί μόνο από τον ίδιο και την οργανωμένη δράση του. 

Κυβέρνηση –  ΕΕ και ΔΝΤ, είναι οι ηθικοί αυτουργοί, έχουν βάψει τα χέρια τους με αίμα!   Να τους διώξουμε πριν μας εξοντώσουν! Κανείς μόνος του στη κρίση!   Αντίσταση – Αλληλεγγύη – Αξιοπρέπεια!
Πηγή: Ανοιχτή Συνέλευση Αλεξανδρούπολης

Συλλογική Κουζίνα κάθε Σάββατο από τις 13:00 και μετά

ΣΥΛΛΟΓΙΚΗ ΚΟΥΖΙΝΑ, ΠΟΥ, ΠΩΣ & ΓΙΑΤΙ!!!

ΚΑΘΕ ΣΑΒΒΑΤΟ από τις 13:00 στο ΠΑΡΚΑΚΙ μπροστά στην ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΒΥΡΩΝΟΣ 3 & ΣΚΡΑ

Η συλλογική/συντροφική κουζίνα δεν είναι ένα λαϊκό συσσίτιο φιλανθρωπίας. Είναι ένας άλλος τρόπος ή καλύτερα κόσμος διαχείρισης της καθημερινότητάς μας, του χρόνου και του χώρου. Είναι πολύ περισσότερα από μια διαδικασία μαγειρέματος και κατανάλωσης τροφής. Η συλλογική κουζίνα δεν είναι τζάμπα. Η συλλογική κουζίνα δεν έχει αντίτιμο.

Πρώτα από όλα έρχεται σε αντίθεση με τη λογική της ατομικής ιδιοκτησίας. Στη συλλογική κουζίνα ο καθένας φέρνει ό,τι έχει, ό,τι θέλει, με τη διάθεση να μοιραστεί μαζί με τους άλλους. Αυτή η διάθεση μοιράσματος και ελεύθερης συνεισφοράς κινείται αντίθετα στην καπιταλιστική λογική της κατανάλωσης και του κέρδους. Ο καπιταλισμός δεν είναι απλά ένα οικονομικό σύστημα, δεν είναι μόνο οι τράπεζες, οι εταιρίες κτλ αλλά μια κυρίαρχη ιδεολογία που είναι συνώνυμη με τη σκλαβιά του κέρδους.

Η συλλογική κουζίνα δεν είναι μόνο κόντρα στην ατομική ιδιοκτησία. Στη συλλογική κουζίνα συναντιόμαστε, μαγειρεύουμε, συζητάμε, τρώμε και καθαρίζουμε όλοι μαζί. Προτάσσουμε το συλλογικό έναντι του ιδιωτικού κόντρα σε οποιοδήποτε διαχωρισμό ή διάκριση βάσει φυλής, χρώματος, φύλου, ηλικίας κτλ. Η συλλογική κουζίνα βασίζεται πάνω στις αρχές της ελευθερίας, της ισότητας και της αλληλεγγύης. Αυτό σημαίνει ότι κινούμαστε κόντρα στις λογικές της εξειδίκευσης και των ειδικών…δεν υπάρχουν ειδικοί μάγειρες, ειδικοί καθαριστές κτλ… Επιλέγουμε την εναλλαγή ρόλων, ώστε μέσα από αυτήν να μοιραζόμαστε και τα μυστικά του μαγειρέματος.

Πέρα από διαχείριση του χρόνου μας, είναι και μια προσπάθεια να οικειοποιηθούμε ξανά δημόσιους χώρους, οι οποίοι με τα χρόνια συρρικνώνονται όλο και περισσότερο από τους διαχειριστές του συστήματος.

Στη συλλογική κουζίνα δεν αγοράζουμε τρόφιμα από το σούπερ-μάρκετ. Σκοπός μας είναι να συνεισφέρουμε στο τραπέζι υλικά που προέρχονται είτε απευθείας από παραγωγούς, οι οποίοι καταναλώνουν και οι ίδιοι τα προϊόντα τους και με τους οποίους επιδιώκουμε μια σχέση εμπιστοσύνης είτε από πρατήρια όπως η Συνεταιριστική Παράκαμψη Μεσαζόντων, έξω από λογικές μεσαζόντων και διαμεσολαβητών είτε κατευθείαν από τον μπαξέ μας. Στο δρόμο για μια Αυτόνομη κοινωνία επιλέγουμε να ενισχύουμε παραδοσιακές μορφές οικονομίας και παραγωγής. Επίσης επιλέγουμε αυτές οι παραδοσιακές μορφές να μην οδηγούν στην καταστροφή, αλλοίωση ή υπερεκμετάλλευση του περιβάλλοντος.

Η συλλογική κουζίνα λοιπόν προτάσσει τη λογική της αυτο-οργάνωσης και της αλληλεγγύης. Η αυτο-οργάνωση και η αλληλεγγύη λειτουργούν στον αντίποδα της ελεημοσύνης, της φιλανθρωπίας και του εθελοντισμού… Η ελεημοσύνη, η φιλανθρωπία και ο εθελοντισμός δεν προσπαθούν να απαλείψουν τις αιτίες των κοινωνικών προβλημάτων (πείνα, ανεργία, απώλεια στέγης κτλ). Απλά απαλύνουν ευκαιριακά τον πόνο ορισμένων ανθρώπων κρατώντας τους όμως δέσμιους και εξαρτημένους, όπως η καπιταλιστική μηχανή κρατά δέσμιους όλους εμάς στα γρανάζια της. Από την άλλη οι έχοντες και κατέχοντες ενισχύουν το δημόσιο-κοινωνικό τους προφίλ μέσα από διάφορες αγαθοεργίες χωρίς στην ουσία να επιλύουν κανένα πρόβλημα. Πετάνε μερικά ψίχουλα από τα υπερ-κέρδη τους και αυτό αρκεί για να νομιμοποιούν στη συνείδηση του κοσμάκη τα κλεμμένα πλούτη τους.

Στην περίοδο αυτή μάλιστα της κρίσης οι μάσκες πέφτουν… Δεν είναι τυχαία η απαγόρευση αυτο-οργανωμένων συσσιτίων ή συλλογικών κουζινών. Το Κράτος επιλέγει αυτήν την κρίσιμη περίοδο να απαγορεύσει σε πολίτες και συλλογικότητες να κάνουν δημόσια αυτο-οργανωμένες κουζίνες και συσσίτια, αν αυτά δεν διοργανώνονται από επίσημους φορείς. Να ξεχάσουμε το σκάνδαλο με τα χαλασμένα κοτόπουλα που μοίραζε η εκκλησία ή τα μολυσμένα τρόφιμα του lidl και άλλα διατροφικά σκάνδαλα επίσημων φορέων που συμμετέχουν στην καμπάνια του Σκάι “Ολοι μαζί μπορούμε”; Αυτό που προσπαθούν να πετύχουν είναι να αποτρέψουν την αυτο-οργάνωση των πολιτών, διότι αν αυτή γίνει συνείδηση στις πλατιές μάζες τότε οι θεσμοί τους αλλά και αυτοί οι ίδιοι τίθενται εν αμφιβόλω…

Οι συλλογικές διαδικασίες, η οικειοποίηση χώρων και χρόνων, το βάθεμα των ανατρεπτικών προταγμάτων και η διεύρυνσή τους σε όλα τα πεδία της καθημερινότητας είναι το στοίχημα. Το ζήτημα δεν είναι απλά η καταστροφή (ή η κατάρρευση -για τους ρομαντικούς ονειροπόλους) του καπιταλισμού ως μηχανισμού ή συστήματος, αλλά και η ριζική εξάλειψη της καπιταλιστικής λογικής. Διότι, άντε και καταρρέει ο καπιταλισμός, αν δεν τον έχουμε ξεριζώσει από μέσα μας, θα τον ξαναδημιουργήσουμε (ακόμη κι όσοι μανιασμένα τον πολεμάμε), με μαθηματική ακρίβεια! Όταν σε έχουν μάθει να ζεις με έναν συγκεκριμένο τρόπο, είναι δύσκολο να ξεμάθεις! Δύσκολο, αλλά όμορφο! Το γκρέμισμα των κυρίαρχων λογικών, που εποικίζουν την καθημερινότητά μας, περνάει μέσα από την άρνηση (ατομική και συλλογική). Από τη συνάντηση των αρνήσεων μπορεί να ανθίσει η δημιουργία!

Δεν ψάχνουμε τρόπους για να βελτιώσουμε το υπάρχον, δεν αναζητούμε λύσεις για να “ξεφύγουμε” από την κρίση, αναπαράγοντας τις λογικές που συντηρούν αυτό το σύστημα και τον πολιτισμό που παράγει. Δεν θέλουμε να σώσουμε αυτό το σύστημα από την κρίση, θέλουμε να το καταστρέψουμε και γι’ αυτό, επιχειρούμε να διευρύνουμε τα πεδία ρήξης και να ενισχύσουμε τις συλλογικές διαδικασίες, που μπορούν να γεννήσουν νέες δυνατότητες επικοινωνίας και αγώνα. Και τέλος…

Γιατί αρνούμαστε πεισματικά να βάλουμε μια τιμή σε αυτά τα οποία παράγουμε είτε πρόκειται για λόγο, είτε για έκφραση ή για δημιουργία. Αντιθέτως, προωθούμε τη λογική του μοιράσματος όχι μόνο του αποτελέσματος, αλλά και της δημιουργικής διαδικασίας. Στη συλλογική κουζίνα δεν προσφέρονται υπηρεσίες, γιατί η συλλογική κουζίνα δεν είναι εναλλακτικό ρεστοράν, στο οποίο πηγαίνουμε ως πελάτες, αλλά μία κατάσταση πειραματικής δημιουργίας, συντροφιάς, μοιράσματος, συν/αυτο-διαχείρισης του χώρου και του χρόνου μας. Στη συλλογική κουζίνα δεν υπάρχει μάγειρας, σερβιτόρος, λαντζέρης για να μας εξ-υπηρετήσει. Δεν υπάρχει σεφ να αποφασίσει, αντί για εμάς, τι θα βάλουμε στο στομάχι μας και πώς θα ευχαριστήσουμε τον ουρανίσκο μας. Δεν υπάρχει ιδιοκτήτης, στον οποίο θα πληρώσουμε στο τέλος το λογαριασμό. Στη συλλογική κουζίνα, τα πάντα περνάνε από τα χέρια μας, αυτοοργανωμένα και συλλογικά, από την επιλογή των συνταγών και των τροφίμων, μέχρι το μαγείρεμα και το καθάρισμα.

Κι επειδή δεν υπάρχει περίπτωση να δεχτούμε να μας σπονσοράρει κανένα πολιτικό κόμμα ή δημοτικός αρχοντίσκος, κανένα μαγαζάκι, κανένας μεγαλοκαρχαρίας των ΜΜΕ με δήθεν κοινωνικές και οικολογικές ευαισθησίες, ούτε φυσικά η ενορία της γειτονιάς μας… με χαρά δεχόμαστε προσφορές φαγητού και τροφίμων (πόσο μάλιστα αν αυτά προέρχονται από κάποιο μποστάνι!), αλλά και ιδέες, συνταγές , δημιουργική διάθεση και κέφι!

ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΕΥΘΥΝΟΝΤΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΦΤΩΧΕΙΑ ΜΑΣ, ΟΡΓΑΝΩΝΟΥΝ ΣΥΣΣΙΤΙΑ –

Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΤΟ ΟΠΛΟ ΤΩΝ ΦΤΩΧΩΝ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΕΛΕΗΜΟΣΥΝΗ ΤΩΝ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΩΝ

Ο ΣΚΑΪ ΣΤΗΡΙΖΕΙ ΤΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ, Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΕΧΕΙ ΑΜΥΘΗΤΗ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑ, ΟΛΟΙ ΕΜΕΙΣ ΜΑΖΙ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΜΕ

ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΤΗΤΑ ΑΜΕΣΗ (ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ) ΠΑΝΤΟΥ

www.takethesquarekavala.squat.gr

ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΗΝ ΑΝΟΙΧΤΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥΠΟΛΗΣ

Εδώ και πάνω από 4 μήνες η Ανοιχτή Συνέλευση Αλεξανδρούπολης, βρήκε στέγη σε χώρο της Εργατικής Εστίας στο ισόγειο του Εργατουπαλληλικού Κέντρου της πόλης. Έναν χώρο αναξιοποίητο, παρατημένο από χρόνια, που με πολύ δουλειά και προσωπικές θυσίες κατάφερε να διαμορφώσει σε Κοινωνικό Στέκι, και από ένα χώρο φάντασμα στο κέντρο της πόλης να τον αναδείξει σε χώρο ελεύθερης έκφρασης, δημιουργίας, άμεσης δημοκρατίας και αντίστασης. Ένα ορμητήριο ενάντια στην πολιτική που απαξιώνει τον άνθρωπο, ανοιχτό για όλους τους πολίτες όπως θα έπρεπε να είναι εξαρχής. Εκεί πραγματοποιούνται οι ανοιχτές συνελεύσεις των πολιτών, διοργανώνονται δράσεις όπως το ανταλλακτικό-χαριστικό παζάρι, οργανώνεται ο αγώνας των πολιτών ενάντια σε χαράτσια, μνημόνια, χρυσωρυχεία.

Οι δράσεις αυτές είναι ελπιδοφόρες και θα πρέπει να τυγχάνουν αναγνώρισης και υποστήριξης από φορείς όπως το εργατουπαλληλικό κέντρο, και όχι να διώκονται, καθώς καλύπτουν ανάγκες της κοινωνίας που κανένας οργανωμένος επίσημος φορέας δεν έχει τη θέληση ή τη δυνατότητα να καλύψει. Είναι προφανές ότι η διοίκηση του εργατικού κέντρου Αλεξανδρούπολης (και οι πολιτικοί της προιστάμενοι) ενοχλούνται όταν έννοιες όπως αυτοοργάνωση, αλληλεγγύη, συλλογικότητα παίρνουν σάρκα και οστά και αποκτούν μία δυναμική πρωτόγνωρη για τα δεδομένα της πόλης. Ενοχλούνται και φτάνουν σε σημείο να απειλούν και να στοχοποιούν άνεργους και οικογενειάρχες επειδή συμμετέχουν σε μία συνέλευση.

Η Ανοιχτή Συνέλευση Ορεστιάδας καταγγέλει το γεγονός ότι το Εργατουπαλληλικό Κέντρο Αλεξανδρούπολης ασκεί πιέσεις στη συνέλευση να εγκαταλείψει το κτίριο για να παραμείνει και πάλι ερειπωμένο και αναξιοποίητο. Επίσης καταγγέλει την προσπάθεια τρομοκράτησης ατόμων που συμμετέχουν σε αυτή. Ταυτόχρονα δηλώνει την αλληλεγγύη και συμπαράστασή της στην Ανοιχτή Συνέλευση Αλεξανδρούπολης, σε όλες τις προσπάθειες αυτοοργάνωσης των πολιτών και στις συλλογικότητες που αγωνίζονται ενάντια στην πολιτική των μνημονίων και στα συμφέροντα των πολυεθνικών.

Διαβάστε όλο το κείμενο της Ανοιχτής Συνέλευσης Αλεξανδρούπολης και υπογράψτε το εδώ: http://goo.gl/2ucNv

Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΟΠΛΟ ΜΑΣ

ΑΝΟΙΧΤΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΟΡΕΣΤΙΑΔΑΣ

a.s_orestiadas@ymail.com

as-orestiadas.espivblogs.net

Η χούντα δεν τελείωσε το ’73… | Αλεξανδρούπολη

Σε κλίμα πρωτοφανούς αστυνομοκρατίας πραγματοποιήθηκε η παρέλαση της 25ης Μαρτίου στην Αλεξανδρούπολη. Πάνω από 300 αστυνομικοί και ΜΑΤ, περικύκλωσαν την εξέδρα των επισήμων, ενώ πριν την έναρξη της παρέλασης, η αστυνομία πραγματοποίησε πέντε προληπτικές(!) προσαγωγές ανυποψίαστων πολιτών, οι τρείς εκ των οποίων επισκέπτες της πόλης από χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης! Στη συνέχεια αφέθησαν όλοι ελεύθεροι, αφού δε βρήκαν τίποτα να τους προσάψουν… Παρά το παραπάνω κλίμα τρομοκρατίας και σε αυτήν την επαίτιο, εκφράστηκε δυναμικά η διαμαρτυρία για τη πολιτική κυβέρνησης και Τρόικας και αποδοκιμάστηκε η πολιτική ηγεσία του τόπου, ως συνυπεύθυνη για τη ψήφιση των μνημονίων και των εφαρμοστικών νόμων, που οδηγούν σε εξαθλίωση το λαό.

Φωτογραφία: Από τη διαμαρτυρία έξω απο το αστυνομικό τμήμα για τα πρωτοφανή μέτρα καταστολής.

Διαμαρτυρία πραγματοποιήθηκε και στην πόλη της Ορεστιάδας.

Πηγή: Ανοιχτή Συνέλευση Αλεξανδρούπολης