Πρόγραμμα προβολών: Απρίλιος 2011

Πηγή:  Αναρχικοί-Αντιεξουσιαστές Καβάλας

Advertisements

Παρέμβαση για την Κερατέα | Ξάνθη

Την Πέμπτη 31/3, 18:30 στην Κεντρική Πλατεία της Ξάνθης, οργανώνεται από την Πρωτοβουλία Αντίστασης Ξάνθης παρέμβαση αλληλεγγύης και συμπαράστασης στον αγώνα των κατοίκων της Κερατέας.

Η ΚΕΡΑΤΕΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΑΚΡΙΑ, ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΚΕΡΑΤΕΑ Η ΚΑΘΕ ΓΕΙΤΟΝΙΑ!!

Πηγή: Athens Indymedia

Αφίσα Προβολής-Συζήτησης στο Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι Τ.Ε.Ι. Σερρών

Προβολή-Συζήτηση του ντοκιμαντέρ ΑΝΤIFA Chasseurs De Skins στο Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι Τ.Ε.Ι. Σερρών

Πέμπτη 31/3/11 στις 16:00 στο υπόγειο της ΣΤΕΦ

 

Σειρά παρεμβάσεων ενάντια στις απολύσεις, την ανεργία και την ελαστική εργασία (Ξάνθη)

ΝΑ ΔΩΣΟΥΜΕ ΔΙΕΞΟΔΟ ΣΤΗΝ ΟΡΓΗ ΜΑΣ
ΚΑΝΕΝΑΣ ΜΟΝΟΣ ΚΑΙ ΣΚΥΦΤΟΣ!!

Καλούμε σε ανοιχτή συζήτηση για να οργανώσουμε τις αντιστάσεις μας

Τετάρτη 6/4, Εργατικό Κέντρο, στις 7:00μμ

κείμενο-κάλεσμα που θα μοιραστεί στη πόλη της Ξάνθης:

Απολύσεις-ανεργία-ελαστική εργασία. Να δώσουμε διέξοδο στην οργή μας
Ο εργασιακός μεσαίωνας είναι ήδη εδώ και έπονται χειρότερα. Η ανεργία, οι απολύσεις, η μερική απασχόληση, οι ελαστικές σχέσεις και η εργοδοτική τρομοκρατία είναι πλέον καθεστώς.
·      Επίσημες πηγές καταγράφουν ποσοστό ανεργίας 14% το Δεκέμβρη του 2010 (734.000 άνεργοι), το οποίο προβλέπουν να φτάσει στο 22% στα τέλη του 2011 (1.150.000 άνεργοι στο δρόμο).
·      Τρομακτικές διαστάσεις παίρνει η ελαστική εργασία, η ημιαπασχόληση, η «μισο»εργασία ή «μισο»ανεργία. Τις 320.000 φτάνουν οι προσωρινά απασχολούμενοι, ενώ τις 300.000 οι μερικώς απασχολούμενοι. Η ίδια η κυβέρνηση με τα προγράμματα «επιδότησης εργασίας» (π.χ. 1.500 θέσεις στην Ξάνθη) προωθεί την προσωρινή, ελαστική και κακοπληρωμένη εργασία, με παράλληλη επιδότηση των εργοδοτών.
·      Η νέα συμφωνία της κυβέρνησης με την Τρόικα για περικοπή 500 εκ. ευρώ από τα επιδόματα ανεργίας και η χορήγησή τους με εισοδηματικά κριτήρια, δίνει το στίγμα της νέας κατάστασης.
·      Για όσους δουλεύουν ακόμη, η κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων με την προώθηση της ατομικής διαπραγμάτευσης και η εργοδοτική τρομοκρατία αποτελειώνουν ότι αφήνει όρθιο η ανεργία και οι απολύσεις.
Στη πόλη μας η κατάσταση είναι ίδια και χειρότερη: Ήδη το κλείσιμο των εργοστασίων και η απραξία στην οικοδομή έστειλε χιλιάδες εργάτες στην ανεργία. Οι 42 της Aλουμίλ, οι 11 του Καζίνο, οι 9 συμβασιούχοι της Στέγης Πολιτισμού του Δήμου Ξάνθης, είναι μόνο οι γνωστές απολύσεις του τελευταίου μήνα, την ίδια ώρα που καθημερινά μαγαζιά και μικροεπιχειρήσεις βάζουν λουκέτο ή διώχνουν προσωπικό. Τέλος ας βάλουμε στο λογαριασμό και τους εκατοντάδες απλήρωτους (για 2-3 ή και περισσότερους μήνες) σε πολλές επιχειρήσεις της πόλης.
Η πραγματικότητα είναι ακόμη πιο ζοφερή από αυτό δείχνουν τα νούμερα.Ανέχεια και φτώχεια για όλο το λαό, που δέχεται την πιο βάρβαρη επίθεση των τελευταίων ετών, εξευτελισμός και εξαθλίωση της νεολαίας, που καλείται να πληρώσει τις συνέπειες του νέου εργασιακού μεσαίωνα.
Η κυβέρνηση και η τρόικα έχουν λύσει τα χέρια των αφεντικών, τα οποία έχουν επιδοθεί σε έναν άγριο πόλεμο ενάντια στους εργαζόμενους. Ο φόβος της απόλυσης είναι το πρώτο συστατικό της επιτυχίας γι αυτούς. Από εκεί και πέρα αμέτρητες ώρες εργασίας (συνήθως απλήρωτες), με ρυθμούς αφόρητης έντασης, με μεροκάματο εξευτελιστικό, χωρίς ένσημα, ασφάλιση και ιατροφαρμακευτική περίθαλψη. Και παράλληλα καμιά προστασία του εργαζόμενου απέναντι στη βάρβαρη επίθεση. Σωματεία ανύπαρκτα και συνδικαλιστικές ηγεσίες (ΓΣΕΕ- ΑΔΕΔΥ- Εργατικά Κέντρα) που προτιμούν τις κουβεντούλες με τα αφεντικά, αδιαφορώντας για τους εργαζόμενους που υποτίθεται ότι εκπροσωπούν.
Η παραπάνω κατάσταση θέτει από μόνη της το ερώτημα: Πως απαντάμε, εμείς οι άνεργοι, οι απολυμένοι, οι υποαπασχολούμενοι, οι απλήρωτοι, στις νέες συνθήκες δουλείας; Θα επιτρέψουμε να συνεχίσουν να μας εκμεταλλεύονται με όλο και χειρότερους όρους;
Για μας, καταρχήν η απάντηση περνά μέσα από τη συλλογικότητα. Τη συνειδητοποίηση ότι, όπως η επίθεση χτυπά σε μαζική κλίμακα το λαό και τη νεολαία, έτσι και η απάντηση θα πρέπει να είναι συλλογική. Να βρίσκει ζωή μέσα από τη συζήτηση και την ανταλλαγή εμπειριών, να εκφράζεται με την αλληλεγγύη μας, να οργανώνει τα πρώτα βήματα των αντιστάσεών μας και να αναδεικνύει την υπόθεση του αγώνα με μαζικά και μαχητικά χαρακτηριστικά.
Φυσικά γνωρίζουμε ότι δε θα είναι μια εύκολη διαδρομή, αλλά όμως είναι και η μοναδική που μπορεί να ανατρέψει την υπάρχουσα κατάσταση.
ΚΑΝΕΝΑΣ ΜΟΝΟΣ ΚΑΙ ΣΚΥΦΤΟΣ!!

Καλούμε σε ανοιχτή συζήτηση

Την Τετάρτη 6/4/2011, 7:00 μ.μ. στο Εργατικό Κέντρο

Πηγή:Πρωτοβουλία Αντίστασης Ξάνθης

13 μέρες απεργία πείνας, στην Καβάλα

Την Παρασκευή 11 Μαρτίου 2011, ο Λάζαρος Παπαδόπουλος (60 ετών) και η Φρειδερίκη Τόκα (40 ετών) ξεκίνησαν απεργία πείνας στην κεντρική πλατεία της Καβάλας με αίτημα την εύρεση εργασίας μιας και είναι χρόνια άνεργοι και αδυνατούν να ανταπεξέλθουν και να καλύψουν ακόμα και στοιχειώδεις ανάγκες.

Την πρώτη μέρα της απεργίας κιόλας προφανώς μετά από κάποια καταγγελία ή ενημέρωση ενεργοποιήθηκε ο κρατικός κατασταλτικός μηχανισμός (Εισαγγελία Καβάλας, Ελληνική Αστυνομία και Δημοτική Αστυνομία). Το αποτέλεσμα ήταν να συλληφθούν και οι 2 απεργοί πείνας, να οδηγηθούν στο αστυνομικό τμήμα όπου φωτογραφήθηκαν και λήφθηκαν δακτυλικά αποτυπώματα και σχηματίστηκε δικογραφία εναντίον τους με την κατηγορία ότι έστησαν σκηνή σε κοινόχρηστο χώρο -βλ. άρθρο 10 παράγραφος 2 του Ν. 392/1976. “Απαγορεύεται η εγκατάσταση σκηνών ή στάθμευση τροχόσπιτων σε αρχαιολογικούς χώρους, αιγιαλούς, παραλίες, παρυφές δημόσιων δασών, και εν γένει κοινόχρηστους χώρους, καθώς και η φιλοξενία πέραν του ενός τροχόσπιτου από καταστηματάρχες ή ιδιώτες.   Οι παραβάτες τιμωρούνται με φυλάκιση μέχρι τρεις (3) μήνες ή με χρηματική ποινή ή και με τις δύο ποινές, εφόσον δεν προβλέπεται βαρύτερη ποινή από άλλη διάταξη, διατασσόμενης συγχρόντως υπό του δικαστηρίου της βίαιης αποβολής τους.

Η σκηνή κατασχέθηκε και οι απεργοί θα βρεθούν ενώπιον της Δικαιοσύνης σε τακτική δικάσιμο.

Λίγες μέρες αργότερα κάποιος τρίτος έφερε κάποια σκηνή την οποία έστησαν άγνωστα στο ζευγάρι άτομα.  Δύο μέρες μετά ο Λάζαρος Παπαδόπουλος και ενώ η γυναίκα του είναι στο Νοσοκομείο της πόλης για εξετάσεις, συλλαμβάνεται άλλη μια φορά και αυτή τη φορά ενεργοποιείται και η αυτόφωρος διαδικασία. Η δίκη ήταν να διεξαχθεί εχτές Τετάρτη στο Μονομελές της Καβάλας, ωστόσο λόγω της αποχής των δικηγόρων πήρε αναβολή για τις 17 Νοεμβρίου. Το αδίκημα για το οποίο κατηγορείται είναι πάλι το στήσιμο σκηνής σε κοινόχρηστο χώρο. Μέσα στο κόλπο και η δημοτική αστυνομία και τις δύο φορές να μαζεύει το αντίσκηνο. Κατά πόσο αποτελεί αντίσκηνο κάτι που δεν είναι καρφωμένο στο έδαφος είναι άλλο θέμα.

Δείτε επίσης και http://wp.me/p1pa1c-8UI

58 ΜΕΡΕΣ ΧΩΡΙΣ ΕΞΟΔΟ ΣΤΟ 387 ΠΑΠ ΚΥΡΙΑ ΔΡΑΜΑΣ

Η κατάσταση στο στρατό είναι εκτός ελέγχου. Οι πάμπολλες ανακοινώσεις των υπουργών Εθνικής Άμυνας Ευ.Βενιζέλου και Π.Μπεγλίτη περί κλεισίματος των εκατοντάδων άχρηστων στρατοπέδων, αποδείχτηκαν  λόγια του αέρα, με αποτέλεσμα να χειροτερεύει καθημερινά η κατάσταση τόσο για τους συναδέλφους φαντάρους, όσο και για το μόνιμο προσωπικό! Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί το  δραματικό κάλεσμα των συναδέλφων που υπηρετούν στο 387 ΠΑΠ, στα Κύρια Δράμας προς την Επιτροπή Αλληλεγγύης Στρατευμένων να δημοσιοποιήσει τις καταγγελίες τους μήπως και ευαισθητοποιηθεί κάποιος υπεύθυνος στο ΓΕΣ και στην 4η Ταξιαρχία Ξάνθης, όπου υπάγεται η μονάδα.

Οι συνάδελφοι καταγγέλλουν ότι έχουν να δουν έξοδο εδώ  και 58 μέρες. Η μικρή, αλλά σημαντική μονάδα, καθώς πρόκειται για αποθήκες πυρομαχικών επανδρώνεται με μόλις 18 άτομα, από τα οποία όμως καλύπτονται οι ανάγκες γειτονικών φυλακίων, με αποτέλεσμα μόλις 10 φαντάροι να λιώνουν στην αγγαρεία-υπηρεσία-σκοπιά.

Όπως αγανακτισμένοι καταμαρτυρούν οι συνάδελφοι «κοντεύει να καταστραφεί η ζωή μας»! Και δεν υπερβάλλουν καθόλου: για να βγουν οι υπηρεσίες και οι σκοπιές κοιμούνται 4 ώρες σπαστά ημερησίως.

Στα εξεταστήρια όμως, όπου οι μόνιμοι αλλάζουν πυροσωλήνες στις βόμβες, η προσοχή τους πρέπει να είναι τεταμένη καθώς βοηθούν τους αξιωματικούς και μεταφέρουν-αποθηκεύουν τα πυρομαχικά, ο κίνδυνος δυστυχήματος πολλαπλασιάζεται! Αυτό συμβαίνει καθημερινά από τις 8:00-14:00 μ.μ.

Μόνη διέξοδος τα υπηρεσιακά σημειώματα που εξασφαλίζουν μια ανάσα στους σκλάβους φαντάρους για 4-5 ώρες, κάθε 2 ή 3 μέρες. Μετά επιστρέφουν πίσω στη μονάδα για να εκτελέσουν τα βραδινά νούμερα φύλαξης της. Βλέπεις οι διανυκτερεύσεις έχουν απαγορευτεί διά ροπάλου.

Καθώς ο διοικητής της μονάδας Ταγματάρχης Ανδρέας Τζένης, εκτός από τα καλά λόγια, αδυνατεί να κάνει το παραμικρό και ο διοικητής της 4ης Ταξιαρχίας στην Ξάνθη αδιαφορεί, οι φαντάροι νοιώθουν εγκαταλελειμμένοι και έχουν απελπιστεί καθώς  η κατάσταση θα χειροτερεύσει άμεσα. Οι ΕΠ.ΟΠ. που μέχρι τώρα έδιναν περισσότερες υπηρεσίες των 6 που προβλέπει σχετική διαταγή  του ΓΕΣ, θα σταματήσουν να το κάνουν. Άρα, οι 10 συνάδελφοι φαντάροι θα αναλάβουν να καλύπτουν υπηρεσίες και στο ΗΣΑ, το κέντρο ελέγχου καμερών, εξαιτίας της αυξημένης ανάγκης φρούρησης των αποθηκών πυρομαχικών. Το γελοίο του πράγματος βεβαίως είναι οι φαντάροι να κάνουν σκοπιά σε ένα στρατόπεδο που έχει εγκατασταθεί πανάκριβο σύστημα καμερών.

Εμείς καλούμε το ΓΕΣ να παρέμβει και θα αναλάβουμε άμεσα πρωτοβουλία ενημέρωσης του.

Καλούμε όμως τους συναδέλφους να βγουν παραπονούμενοι στο διοικητή και στον Ταξίαρχο, απαιτώντας την άμεση λήψη μέτρων για τη βελτίωση των συνθηκών και τη διαφύλαξη των δικαιωμάτων τους.

Αυτή όμως η καταγγελία ενισχύει την απαίτηση για ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΜΟ των στρατιωτών και αποκαλύπτει εξάλλου το τι περιττό βάρος είναι ο Στρατός για τους φαντάρους, τις οικογένειες τους και συνολικά την κοινωνία. Πως είναι δυνατόν να ανεχόμαστε να πετάγονται δεκάδες δις για εξοπλισμούς, να πληρώνουμε 500 εκατ. Ευρώ ετησίως για συμμετοχή των Ενόπλων Δυνάμεων σε ιμπεριαλιστικές αποστολές;

Πως είναι δυνατόν,  η ανεργία να  ξεπερνά το 1 εκατ. και η κυβέρνηση-Τρόικα να μελετούν κατάργηση των επιδομάτων ανεργίας , η υπουργός  Διαμαντοπούλου να κλείνει σχολεία και να αφήνει χωρίς βιβλία τους φοιτητές, ο υπουργός Υγείας  Λοβέρδος να αφήνει απλήρωτους τους γιατρούς-νοσηλευτές και να κλείνει τα Δημόσια Νοσοκομεία, αλλά η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ καταβάλλει 5 εκατ. Ευρώ τη μέρα για τους βομβαρδισμούς στη Λιβύη;

ΔΙΚΤΥΟ ΕΛΕΥΘΕΡΩΝ ΦΑΝΤΑΡΩΝ ΣΠΑΡΤΑΚΟΣ

ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΡΑΤΕΥΜΕΝΩΝ

ΤΗΛ. ΕΠΙΚ. 6932955437

diktiospartakos.blogspot.com

Παρέμβαση στο ΤΕΙ Σερρών μετά από πρόκληση του προέδρου

Την Τρίτη 22 Μαρτίου πραγματοποιήθηκε σε κεντρικό σημείο του ΤΕΙ Σερρών μικροφωνική παρέμβαση και μοιράστηκε κείμενο με σκοπό την γνωστοποίηση των απειλών που δέχτηκε το Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι απο ομάδα διοικητικών μελών του ΤΕΙ.

Το κείμενο που μοιράστηκε:

Η ΑΝΟΧΗ ΕΧΕΙ ΚΑΙ ΤΑ ΟΡΙΑ ΤΗΣ… Η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΟΧΙ

Την Πέμπτη 17/03/2011 κατά τη διάρκεια της λειτουργίας του αυτοδιαχειριζόμενου καφενείου, δεχθήκαμε «επίσκεψη» διοικητικών μελών του ΤΕΙ (πρόεδρος ΤΕΙ, πρόεδρος ΣΤΕΦ), οι οποίοι με αυταρχικές διαθέσεις, δηλώνοντας επανειλημμένα πως δεν έχουν καμία διάθεση για διάλογο, μας είπαν τα εξής: Με πρόσχημα τις υποτιθέμενες διαμαρτυρίες καθηγητών για το θόρυβο και φοβούμενοι πως το καφενείο επιδρά αρνητικά στο κέρδος του κυλικείου, απαίτησαν την άμεση διακοπή λειτουργίας του. Το εξουσιαστικό παραλήρημα συνεχίστηκε με λεκτικές επιθέσεις ενάντια στον πολιτικό χώρο του Αυτοδιαχειριζόμενου Στεκιού και στα άτομα που συμμετέχουν και το στηρίζουν. Απαξιώνοντας τις πολιτικές μας πεποιθήσεις με προσβολές, κατηγορώντας μας ως τρομοκράτες, ο μονόλογος κορυφώθηκε με μια χυδαία επίδειξη δύναμης, με τον ισχυρισμό πως όποτε θέλουν, μπορούν να αδειάσουν τον χώρο, μιας και κατά τα λεγόμενά τους, θεωρούν πως το ΤΕΙ είναι τσιφλίκι τους.

Οι άνθρωποι αυτοί που τόσο υποκριτικά περιφέρουν τις απόψεις τους για την διαφύλαξη του ασύλου και την κοινωνική μέριμνα για τους φοιτητές, είναι οι ίδιοι που επικεντρώνονται στις οικονομικές απολαβές από τις επιχειρηματικές δραστηριότητες που λαμβάνουν χώρο εντός και εκτός ιδρύματος (λέσχη, αστικά, κυλικείο, βιβλιοπωλείο) εις βάρος του καθενός από εμάς. Το γεγονός αυτό αποδεικνύεται περίτρανα από τις δηλώσεις του ίδιου του προέδρου του ΤΕΙ (Νομαρχιακό συμβούλιο, 22/02/2010) όταν σε συζήτηση για το τμήμα Γραφιστικής, αναφέρει πως ο φοιτητής είναι η καλύτερη επένδυση για την πόλη, κοστολογώντας τον καθένα μας ως 600€ μηνιαίως. Το μεγαλείο της ειρωνείας είναι φανερό μιας και ενώ θα έπρεπε τουλάχιστον να προσπαθούν για την μείωση του κόστους ζωής (πχ παραχώρηση εστιών) βλέπουν τον φοιτητή απλά ως “ ζεστό χρήμα ”

Το φαινόμενο αυτό, της απόπειρας καταστολής, στο βωμό του κέρδους, των ελεύθερων ιδεών και χώρων, είναι γενικευμένο και όλο και εντεινόμενο τα τελευταία χρόνια. Παράφωνη νότα στην επιβεβλημένη κανονικότητα είναι οι μικρές μα ουσιαστικές στιγμές ελευθερίας. Από πολιτιστικές εκδηλώσεις όπως θεατρικές παραστάσεις, εκθέσεις φωτογραφίας-ζωγραφικής, συναυλίες και πάρτι, μέχρι πολιτικές εκδηλώσεις, όπως προβολές ταινιών, συζητήσεις και παρεμβάσεις, ο χώρος του ΤΕΙ μπορεί να γίνει ουσιαστικά βιώσιμος και οικείος. Η ελευθερία της έκφρασης εντός και εκτός του ΤΕΙ, είναι κοινωνικά νομιμοποιημένη και δεν επιδέχεται κανενός είδους θεσμική νομιμοποίηση. Οι δημόσιοι χώροι αποτελούν κοινωνικό κεκτημένο και δεν χρειαζόμαστε καμία άδεια από θεσμικούς φορείς για να τους χρησιμοποιήσουμε. Δεν ζητιανεύουμε από κανέναν όσα μας ανήκουν. Τα επανοικειοποιούμαστε.

Την ίδια στιγμή που οι συνθήκες για την πραγματοποίηση μιας οποιασδήποτε δραστηριότητας από μέρους των φοιτητών γίνονται όλο και πιο δυσχερείς, το ίδιο αυτό αφιλόξενο περιβάλλον μετατρέπεται σ’ ένα πεδίο επιχειρηματικής εκμετάλλευσης από τους κάθε λογίς επιχειρηματίες, στο βωμό του κέρδους. Ενώ χαμόγελα υποκρισίας ξεφυτρώνουν κατά τη διάρκεια γκλαμουράτων εκδηλώσεων στα αμφιθέατρα του ΤΕΙ, οι ανεξάρτητες φοιτητικές δραστηριότητες λασπολογούνται και απαξιώνονται. Με τακτικές εκφοβισμού, όπως η επίδειξη φοιτητικού πάσο στην είσοδο, ενώ το άσυλο είναι ελεύθερο για όλους και με απειλές εναντίων ελεύθερων χώρων και εκδηλώσεων, επιχειρείται η αυτοκαταστολή τους. Δεν νοείται η ύπαρξη κανενός περιορισμού στην πρόσβαση και την ελεύθερη έκφραση οποιουδήποτε εντός του ΤΕΙ.

Ως αναρχικοί/ αντιεξουσιαστές, με γνώμονα την αυτοοργάνωση και τις οριζόντιες δομές, δημιουργούμε καθημερινά μικρές ρήξεις και εναντιωνόμαστε σε λογικές κέρδους, εμπορευματοποίησης και διαμεσολάβησης. Εφαρμόζοντας έμπρακτα τις ιδέες μας αυτές, από το 2006, έχουμε δημιουργήσει έναν ανοιχτό πολιτικό/κοινωνικό χώρο, αποτελούμενο από διαφορετικούς ανθρώπους με διαφορετικές ιδέες, προσπαθώντας μέσα από συζητήσεις, διαφωνίες και συμφωνίες, ο καθένας ξεχωριστά και όλοι μαζί να διαμορφώσουμε μια πιο οικεία πραγματικότητα στον αποστειρωμένο χώρο του ΤΕΙ. Ένα πρωτοβουλιακό εγχείρημα του είναι και η έναρξη λειτουργίας του αυτοδιαχειριζόμενου καφενείου. Ένα εγχείρημα που σκοπό δεν έχει το κέρδος, ούτε κινείται στην λογική πελάτη-υπαλλήλου-αφεντικού. Με αυτή τη μικρή εστία αυτοδιαχείρισης ελπίζουμε και προτείνουμε για περισσότερες δράσεις από εμάς για εμάς. Πέρα από προέδρους, διοικήσεις, συμβούλια, εξουσιαστές, εμπορικές σχέσεις, κατασταλτικές τακτικές. Να δώσουμε σάρκα και οστά στις επιθυμίες μας. Να διεκδικούμε ακατάπαυστα όσα δικαιωματικά μας ανήκουν.

ΔΕΝ ΥΠΟΚΥΠΤΟΥΜΕ – ΔΕΝ ΣΥΜΒΙΒΑΖΟΜΑΣΤΕ

Πηγή:http://astserron.blogspot.com/

 

Η αφίσα του αυτοδιαχειριζόμενου καφενείου: